10 Nisan 2014 Perşembe

donat masayı üstad

ortaya karışık hayallerim, hayal kırıklıklarım. söz uçar yazı kalır demişler. beni ben bile çok iyi tanımıyorken, tanıdığım kadarımı anlatmak istedim birazcık.

gecelerim uykusuz geçer benim. uyuyamam genelde. hayal kurarım. spor yapmak isterim mesela. pilatese başlamak isterim. araştırırım, sonra birilerinin yavşamasından çekinir, başlayamam. uçmak isterim sonra. gökyüzünde bi uçaktan atlamak isterim paraşütle. ölme korkum yoktur ama nasıl yapacağımı bilmediğim için onu da yapabildiğim görülmedi.

oturup yemek yapmak isterim. ya üşenirim ya da o yemeği yapmayı bilmediğim için yapamam. küçük de olsa bi evim olsun isterim. içinde müzik sesleri yükselsin, sevdiğim adam yanıma gelsin ben ona kapıyı açayım, bana öyle süprizlerle filan gelmesine de gerek yok, kendini getirsin yeter. ben onun sevdiği yemekleri falan yapmış olayım mesela. "eline sağlık" demesine de gerek yok. sevdiğini fark edeyim, o yeter bana isterim. tabi bi evim bile yok, sevdiğim bi adam var sadece. kimbilir belki bi gün bu hayalim gerçek olabilir.

yanımda olsun, film izleyelim isterim beraber. hani derler ya "nefes alsın yeter" diye. aslında bunların hiçbirinin gerçek olmasına bile gerek yok. ben onun bi yerlerde nefes aldığını bileyim de. o bile yeter bana. benim mutlu olmak için hiçbir şeye ihtiyacım yok ki. hava çok soğukken sıcacık bi yere girmek, canım kahve çekmişken birinin bana kahve getirmesi gibi şeyler çok fazla mutlu edebiliyor beni zaten.

küçük şeyler derler ya hep hani. işte ben o küçücük şeylerle mutlu oluyorum. hediyeler? kimi mutlu etmez ki onlar. beni de mutlu ediyorlar elbette. ama sadece birkaç dakika için. sonrası mı? paranoyak diyebilirsiniz ama kendimi borçlu hissediyorum. ben de bişey almalıyım gibi geliyor. zorunluluk gibi. neyse..

beslenme programımı değiştirmeliyim. çok kilo kaybettim çok... ama ne yapayım sevdiğim şeyler hep sağlıklı şeyler oluyor. milletin canı pizza çekerken benim canım brokoli istiyor. millet gidip hamburger yerken ben salata yemek istiyorum. et de çok seviyorum elbette. ama hep tavada olsun, ızgara olsun, heh işte bana bunlarla gelin. bi de spora başlayabilsem işte en muhteşemi o olacak.

ah ah. daha neler neler var da işte büyük acılar dilsizdir.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder